De wereld van... single

Factsheet Pakistan

Aantal inwoners:
162 miljoen
Aantal kinderen tot 14 jaar:
64 miljoen
Levensverwachting:
Vrouw wordt gemiddeld 64 jaar, man 62 jaar.
Rijk en arm:
1 op de 3 mensen leeft onder de armoedegrens. Ze leven van minder dan 72 roepie (=1 euro) per dag.
Taal:
Er worden veel verschillende talen gesproken: Urdu (nationaal en officieel), Engels (officieel), Punjabi, Sindhi, Pashtu en Baloch.
School:
In Pakistan zijn scholen van de overheid en moskeescholen. Op het platteland gaan minder kinderen naar school dan in de steden. Kinderen moeten vaak al op jonge leeftijd werken. In sommige afgelegen gebieden zijn helemaal geen scholen. Ook gaan veel meer jongens dan meisjes naar school. 56 miljoen vrouwen en 32,5 miljoen mannen kunnen niet lezen en schrijven.
  • Opstaan
  • Ontbijt
  • School
  • Middageten
  • School
  • Avondeten
  • Naar bed
4:00

Om vijf uur ’s morgens sta ik op om te bidden. Eerst loop ik naar de teil om me te wassen. Ik doe mijn jurk aan en mijn hoofddoekje om. Naast mijn bed kniel ik op mijn matje en zeg mijn gebed op. Daarna loop ik naar de woonkamer en dek de tafel.

5:00

Zoals elke dag eten we als ontbijt rijstepap. Aan tafel zitten mijn vader, moeder, opa, oma, oom, tante en twee broers. In Pakistan is het heel normaal als opa en oma bij hun kinderen in huis wonen. Ik eet snel door, want ik moet het huis nog aanvegen. Daarna loop ik twee uur door de bergen naar school.

7:30

Mijn school staat vlak bij een moskee. Voordat de lessen beginnen, vertelt de meester een verhaal uit de koran. Daarna bidden we. In de klas zitten alle kinderen in kleermakerszit op de grond. We zitten alleen, op een meter afstand van elkaar. De jongens zitten apart van de meisjes.

Op het bord staat wat we die dag gaan doen. We leren veel over de geschiedenis van Pakistan en ons geloof, de islam. Vanmorgen gaan we lezen, schrijven en rekenen. We werken heel hard. In de klas is het altijd muisstil. Als er iemand voor z´n beurt praat, is de meester heel streng.

11:30

In de middagpauze eten we wat fruit. Daarna mogen we spelen. De meisjes spelen op een andere plek dan de jongens. Ik ga meestal kletsen met mijn vriendinnen. De jongens spelen een soort hockey met takken van bomen en een harde bal.

Voordat de lessen weer gaan beginnen, bidden de jongens in de moskee. Voor meisjes en vrouwen is daar een aparte ruimte.

12:30

‘s Middags werken we vaak in groepjes, dat vind ik heel leuk. Tijdens het groepswerk mogen we overleggen, maar door elkaar heen praten mag niet. We leren twee talen, Urdu en Engels. Omdat je al in de eerste klassen op school Engels krijgt, spreek ik dat al heel goed. Met mijn vriendinnen praat ik vaak Engels. We begroeten elkaar vaak met: Hello, how are you? Ook in de groepslessen in de klas leren we Engels met elkaar te praten.

18:00

Ik help mijn moeder met het klaarmaken van het avondeten. Het eten ‘s avonds is een echt feest. Vooral als er bezoek is, nemen we uitgebreid de tijd voor het eten. We zitten dan allemaal in een kring op de grond. Op een lage tafel in het midden staan verschillende schalen met eten. Vanavond eten we rijst met kip. Bij het eten zijn veel kruiden. Die maken het eten heel pittig.

20:00

´s Avonds zitten de mannen uit het dorp voor ons huis te praten en thee te drinken. Ik help mijn moeder bij het opruimen van de tafel. Daarna ga ik in de kamer bij de vrouwen zitten. Om negen uur stuurt mijn moeder me naar bed. Ik slaap op een matras op de grond. Naast mijn matras staat een schoenendoos met speelgoed, potloden en een knuffel. Die doos kreeg ik vorige week. Van een kind helemaal uit Nederland!

Klik op de koffer voor meer info en foto's van Nederland. Klik erop om het te downloaden.